โศฟาร์ชาวนาอามาห์จึงตอบว่า
“คำพูดมากมายอย่างนี้ไม่ควรมีคนตอบหรือ?
คนช่างพูดควรได้รับการตัดสินว่าเป็นฝ่ายถูกหรือ?
คำโอ้อวดของคุณจะทำให้คนเงียบหรือ?
เมื่อคุณเยาะเย้ย จะไม่มีใครทำให้คุณอายหรือ?
คุณพูดว่า ‘คำสอนของข้าพเจ้าบริสุทธิ์
ข้าพเจ้าสะอาดในสายตาพระองค์’
ขอให้พระเจ้าพูดเถิด
เปิดปากกล่าวโทษคุณ
ขอให้พระองค์เผยความลับแห่งปัญญาแก่คุณ!
เพราะปัญญาที่แท้มีสองด้าน
จงรู้ว่าโทษที่พระเจ้าเรียกเอาจากคุณยังน้อยกว่าที่ความผิดของคุณสมควรได้รับ
“คุณหยั่งถึงความลึกลับของพระเจ้าได้หรือ?
ค้นถึงขอบเขตของพระผู้ทรงฤทธิ์ได้หรือ?
สูงเท่าฟ้าสวรรค์ คุณจะทำอะไรได้?
ลึกกว่าเชโอล คุณจะรู้อะไรได้?
ขอบเขตนั้นยาวกว่าแผ่นดิน
กว้างกว่าทะเล
ถ้าพระองค์ผ่านไป หรือกักขังใคร
หรือเรียกประชุมศาล ใครจะขัดขวางได้?
พระองค์รู้จักคนหลอกลวง
เห็นความผิดด้วย แม้ไม่ได้พิจารณามัน
คนหัวกลวงจะมีปัญญาได้
ก็ต่อเมื่อมนุษย์เกิดมาเป็นลูกลาป่า
“ถ้าคุณตั้งใจให้ถูกทาง
จงยื่นมือไปหาพระองค์
ถ้ามีความผิดอยู่ในมือ ก็เอาออกไปให้ไกล
อย่าให้ความไม่เที่ยงธรรมอยู่ในเต็นท์คุณ
แล้วคุณจะเงยหน้าขึ้นได้โดยไร้มลทิน
จะมั่นคงและไม่กลัว
เพราะคุณจะลืมความทุกข์
จำมันได้เหมือนน้ำที่ไหลผ่านไปแล้ว
ชีวิตจะสว่างกว่าเที่ยงวัน
แม้มีความมืด ก็จะเป็นเหมือนยามเช้า
คุณจะมั่นใจ เพราะมีความหวัง
จะสำรวจดูแล้วพักอย่างปลอดภัย
จะนอนลงโดยไม่มีใครทำให้กลัว
หลายคนจะมาขอความเมตตาจากคุณ
แต่ตาของคนชั่วจะมืดดับ
พวกเขาไม่มีทางหนี
ความหวังของพวกเขามีเพียงการสิ้นลมหายใจ”
