ลูกเอ๋ย เก็บถ้อยคำของพ่อไว้
สะสมคำบัญชาของพ่อไว้ในใจ
รักษาคำบัญชาแล้วจะมีชีวิต
รักษาคำสอนของพ่อไว้เหมือนแก้วตา
ผูกสิ่งเหล่านี้ไว้ที่นิ้ว
จารึกไว้ในใจ
บอกปัญญาว่า “เราเป็นพี่น้องกัน”
และเรียกความเข้าใจว่า “ญาติสนิท”
แล้วทั้งสองจะคอยปกป้องลูกจากหญิงอื่น
จากหญิงต่างถิ่นที่ใช้คำหวานล่อลวง
พ่อมองออกไปทางหน้าต่างบ้าน
มองลอดช่องลูกกรง
เห็นอยู่ท่ามกลางพวกไม่รู้เท่าทัน
ในหมู่คนหนุ่ม พ่อสังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่ไร้ความเข้าใจ
เขาเดินผ่านถนนใกล้มุมบ้านของนาง
แล้วมุ่งไปทางบ้านนาง
ตอนพลบค่ำ เมื่อวันใกล้สิ้น
กลางคืนท่ามกลางความมืด
แล้วหญิงคนหนึ่งก็มาพบเขา แต่งกายอย่างหญิงโสเภณี
ใจเต็มไปด้วยเล่ห์กล
นางเสียงดังและดื้อรั้น
ไม่เคยอยู่ติดบ้าน
เดี๋ยวอยู่ตามถนน เดี๋ยวอยู่ตามลาน
ซุ่มคอยอยู่ทุกหัวมุม
นางคว้าตัวเขาแล้วจูบ
ก่อนพูดกับเขาอย่างไร้ยางอายว่า
“ฉันมีเครื่องบูชาสันติสุขอยู่
วันนี้ฉันทำตามคำปฏิญาณแล้ว
ฉันจึงออกมาตามหาเธอ
ตั้งใจมองหาเธอโดยเฉพาะ
แล้วก็พบจนได้
ฉันปูเตียงด้วยผ้าทอลวดลาย
ด้วยผ้าลายทางที่ทอด้วยด้ายจากอียิปต์
ฉันทำเตียงให้หอมด้วยมดยอบ กฤษณา และอบเชย
มาเถอะ เรามาร่วมรักกันให้เต็มอิ่มจนถึงเช้า
มาดื่มด่ำความรักด้วยกัน
สามีฉันไม่อยู่บ้าน
เขาเดินทางไปไกล
เขาเอาถุงเงินติดตัวไปด้วย
กว่าจะกลับก็ตอนพระจันทร์เต็มดวง”
นางใช้คำพูดหว่านล้อมจนเขาหลงตาม
ใช้ริมฝีปากอ่อนหวานล่อลวงเขา
เขาตามนางไปทันที
เหมือนวัวเดินไปถูกฆ่า
เหมือนคนโง่ก้าวเข้าไปติดบ่วง
จนลูกธนูปักทะลุตับ
เหมือนนกรีบบินเข้าไปหาบ่วง
ไม่รู้เลยว่านั่นต้องแลกด้วยชีวิต
เพราะฉะนั้น ลูกทั้งหลาย ฟังพ่อ
ตั้งใจฟังถ้อยคำของพ่อ
อย่าให้ใจคล้อยไปตามทางของนาง
อย่าหลงเข้าไปในเส้นทางของนาง
นางทำให้คนบาดเจ็บล้มลงมามากแล้ว
คนที่นางฆ่ามีมากเป็นกองทัพใหญ่
บ้านของนางเป็นทางไปสู่เชโอล
เป็นทางลงสู่ห้องแห่งความตาย
