ถ้อยคำของกษัตริย์เลมูเอล เป็นคำเปิดเผยที่แม่สอนเขาไว้:
“โอ ลูกแม่!
โอ ลูกที่แม่ให้กำเนิด!
โอ ลูกที่แม่ได้ปฏิญาณไว้!
อย่าเอากำลังของลูกไปทุ่มให้ผู้หญิง
อย่าเดินในทางที่ทำลายกษัตริย์
เลมูเอลเอ๋ย ไม่เหมาะกับกษัตริย์
ไม่เหมาะที่กษัตริย์จะดื่มเหล้าองุ่น
หรือให้เจ้านายคอยถามหาเหล้าแรง
เกรงว่าจะดื่มแล้วลืมบทบัญญัติ
และบิดเบือนสิทธิอันชอบธรรมของผู้ทุกข์ยาก
จงให้เหล้าแรงแก่คนที่กำลังจะพินาศ
และให้เหล้าองุ่นแก่คนที่ใจขมขื่น
ให้เขาดื่มจนลืมความยากจน
และไม่ต้องนึกถึงความทุกข์อีก
จงออกปากแทนคนที่พูดเพื่อตัวเองไม่ได้
เพื่อสิทธิของทุกคนที่ถูกทอดทิ้ง
จงออกปากตัดสินอย่างชอบธรรม
และให้ความยุติธรรมแก่คนยากจนและคนขัดสน”
ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า?
คุณค่าของนางสูงกว่าทับทิมมากนัก
สามีวางใจนางอย่างเต็มที่
และเขาจะไม่ขาดผลกำไร
นางทำดีต่อเขา ไม่ทำร้าย
ตลอดชีวิตของนาง
นางเสาะหาขนแกะและป่าน
และเต็มใจทำงานด้วยมือ
นางเหมือนเรือสินค้า
นำขนมปังมาจากแดนไกล
นางลุกขึ้นตั้งแต่ยังมืด
เตรียมอาหารให้คนในบ้าน
และแบ่งส่วนอาหารให้สาวใช้
นางพิจารณาที่นาแล้วซื้อไว้
ใช้ผลจากน้ำพักน้ำแรงของตนปลูกสวนองุ่น
นางคาดเอวไว้พร้อมออกแรง
และออกแรงด้วยสองแขนอย่างเข้มแข็ง
นางรู้ว่าสินค้าที่ขายให้ผลดี
ตะเกียงของนางไม่ดับแม้ยามค่ำคืน
มือหนึ่งจับไม้พันเส้นใย
อีกมือจับแกนปั่นด้าย
นางยื่นมือช่วยคนยากจน
และยื่นแขนให้คนขัดสน
เมื่อหิมะมา นางไม่ห่วงคนในบ้าน
เพราะทุกคนในบ้านสวมเสื้อผ้าสีแดงสด
นางทำผ้าคลุมปักลวดลายให้ตัวเอง
เสื้อผ้าของนางเป็นผ้าลินินเนื้อดีและสีม่วง
สามีของนางเป็นที่นับถือที่ประตูเมือง
เมื่อนั่งอยู่ท่ามกลางผู้อาวุโสของแผ่นดิน
นางตัดเย็บเสื้อผ้าลินินขาย
และส่งผ้าคาดเอวให้พ่อค้า
กำลังและศักดิ์ศรีเป็นอาภรณ์ของนาง
นางหัวเราะได้เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า
ถ้อยคำของนางเปี่ยมด้วยปัญญา
และคำสอนของนางเต็มด้วยความเมตตา
นางดูแลความเป็นอยู่ของคนในบ้านอย่างทั่วถึง
และไม่เอาแต่กินอยู่อย่างเกียจคร้าน
ลูกๆ ลุกขึ้นยกย่องนาง
สามีก็ชมนางว่า:
“หญิงมากมายทำสิ่งดีงาม
แต่นางเหนือกว่าทุกคน”
เสน่ห์หลอกลวง และความงามก็ไม่ยั่งยืน
แต่หญิงที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ควรได้รับคำสรรเสริญ
ให้นางได้รับผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน!
ให้ผลงานของนางสรรเสริญนางที่ประตูเมือง!
