เบลก้มลง
เนโบทรุดลง
รูปเคารพของพวกเขาถูกบรรทุกไปกับสัตว์
อยู่บนหลังปศุสัตว์
สิ่งที่พวกเจ้าเคยแบกไปมา กลายเป็นสัมภาระหนัก
เป็นภาระแก่สัตว์ที่เหนื่อยล้า
พวกมันทรุดลงและก้มลงด้วยกัน
ช่วยปลดเปลื้องภาระไม่ได้
ตัวพวกมันเองกลับถูกจับไปเป็นเชลย
“เชื้อสายยาโคบ จงฟังเรา
รวมถึงผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดของเชื้อสายอิสราเอล
พวกเจ้าที่เราอุ้มมาตั้งแต่เกิด
ที่เราอุ้มมาตั้งแต่อยู่ในครรภ์
แม้จนพวกเจ้าแก่ชรา เราก็ยังคงเป็นผู้นั้น
แม้จนผมหงอก เราก็จะอุ้มพวกเจ้า
เราสร้างแล้ว เราจะรับไว้
เราจะอุ้มและช่วยให้รอด
“พวกเจ้าจะเปรียบเรากับใคร ยกใครให้เสมอเรา
และเทียบเรากับใคร ราวกับเรากับเขาเหมือนกัน?
บางคนเททองออกจากถุง
และชั่งเงินบนตาชั่ง
พวกเขาจ้างช่างทอง
และช่างทองทำมันเป็นเทพเจ้า
แล้วพวกเขาก็หมอบลง
กราบไหว้มัน
พวกเขาแบกมันบนบ่า
อุ้มไปตั้งไว้ แล้วมันก็ยืนอยู่ตรงนั้น
เคลื่อนไปจากที่ตั้งไม่ได้
แม้ใครร้องเรียก มันก็ตอบไม่ได้
ช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ไม่ได้
“จงจำเรื่องนี้ไว้ และแสดงความกล้าหาญ
ผู้ละเมิดทั้งหลาย จงนำเรื่องนี้กลับมาคิด
จงระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแต่โบราณ
เพราะเราคือพระเจ้า ไม่มีผู้อื่นอีก
เราคือพระเจ้า ไม่มีใครเหมือนเรา
เราประกาศจุดจบไว้ตั้งแต่เริ่มต้น
และประกาศสิ่งที่ยังไม่ได้เกิดขึ้นไว้ตั้งแต่โบราณ
เรากล่าวว่า แผนของเราจะคงอยู่
และเราจะทำทุกสิ่งที่เราพอใจ
เราเรียกนกล่าเหยื่อมาจากตะวันออก
เรียกคนที่จะทำตามแผนของเรามาจากแดนไกล
เราพูดไว้แล้ว
เราจะทำให้เกิดขึ้นด้วย
เราวางแผนไว้แล้ว
เราจะลงมือทำด้วย
พวกเจ้าที่ใจดื้อดึง จงฟังเรา
พวกเจ้าที่อยู่ห่างจากความเที่ยงธรรม!
เรานำความเที่ยงธรรมของเราเข้ามาใกล้
มันไม่ได้อยู่ไกล
และความรอดของเราจะไม่รอช้า
เราจะให้ความรอดแก่ศิโยน
และให้ความรุ่งโรจน์ของเราแก่อิสราเอล
