“มาเถิด ให้พวกเรากลับไปหาพระยาห์เวห์
พระองค์ฉีกพวกเราเป็นชิ้น ๆ
และพระองค์จะรักษาพวกเรา
พระองค์ทำให้พวกเราบาดเจ็บ
และจะพันบาดแผลให้
อีกสองวัน พระองค์จะให้พวกเราฟื้นขึ้น
วันที่สาม พระองค์จะยกพวกเราขึ้น
และพวกเราจะมีชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์
ให้พวกเรายอมรับพระยาห์เวห์
ให้พากเพียรรู้จักพระยาห์เวห์
ดวงอาทิตย์ขึ้นแน่นอนฉันใด
พระยาห์เวห์จะปรากฏแน่นอนฉันนั้น
พระองค์จะมาหาพวกเราเหมือนฝน
เหมือนฝนฤดูใบไม้ผลิที่รดแผ่นดิน”
“เอฟราอิม เราจะทำอย่างไรกับเจ้า?
ยูดาห์ เราจะทำอย่างไรกับเจ้า?
ความรักของพวกเจ้าเหมือนเมฆยามเช้า
เหมือนน้ำค้างที่หายไปแต่เช้าตรู่
เพราะฉะนั้น เราจึงใช้ผู้เผยพระวจนะฟันพวกเขาเป็นชิ้น ๆ
ใช้ถ้อยคำจากปากเราฆ่าพวกเขา
คำพิพากษาของพวกเจ้าเหมือนแสงฟ้าแลบ
เราต้องการความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา
ต้องการการรู้จักพระเจ้า มากกว่าเครื่องเผาบูชา
แต่พวกเขาทำลายพันธสัญญาเหมือนอาดัม
พวกเขาไม่ซื่อสัตย์ต่อเราที่นั่น
กิเลอาดเป็นเมืองของคนทำชั่ว
เปื้อนเลือด
เหมือนกลุ่มโจรซุ่มดักคน
กลุ่มปุโรหิตก็ฆ่าคนบนทางไปเชเคม
ทำอาชญากรรมอันน่าอับอาย
เราเห็นสิ่งน่าสยดสยองในวงศ์วานอิสราเอล
มีการค้าประเวณีในเอฟราอิม
อิสราเอลมีมลทินแล้ว
ยูดาห์ มีการเก็บเกี่ยวกำหนดไว้ให้เจ้าด้วย
เมื่อเราฟื้นฟูความรุ่งเรืองให้คนของเรา
